پرداخت‌های فوری: انقلابی که به چشم‌انداز نیاز دارد

سالن مالی جهانی شاهد یک تحول اساسی است که نادیده گرفتن آن دشوار است، که در گسترش سریع سیستم‌های پرداخت فوری تجلی یافته است. این سیستم‌ها، که امکان انتقال پول بین حساب‌ها را به صورت آنی و در تمام ساعات شبانه‌روز فراهم می‌کنند، دیگر تنها یک فناوری پیشرفته نیستند، بلکه به واقعیتی تبدیل شده‌اند که خود را تحمیل می‌کند. اما سوال این است: آیا بانک‌ها می‌توانند از این انقلاب به طور مؤثر بهره‌برداری کنند؟
از "فید ناو" در ایالات متحده تا "تیپس" در اروپا و "یو بی آي" در هند و "پیکس" در برزیل، سیستم‌های پرداخت فوری به واقعیتی در اکثر اقتصادهای بزرگ تبدیل شده‌اند. این سیستم‌ها زیرساخت جدیدی برای تأمین مالی را نمایان می‌سازند که شبیه به شبکه‌های راه‌آهن در عصر انقلاب صنعتی است.
اما پارادوکس در این است که وجود زیرساخت تضمین‌کننده استفاده کامل از آن نیست. آمارها نشان می‌دهد که بیش از 80% از مؤسسات مالی جهانی هنوز در وضعیت "فقط دریافت" برای پرداخت‌های فوری قرار دارند. جالب‌تر اینکه درصد کمی از بانک‌ها انتظار دارند که از این خدمت سود مستقیم کسب کنند.
به نظر می‌رسد چالش واقعی در ساخت سیستم‌های پرداخت فوری نیست، بلکه در تبدیل آن‌ها به فرصت‌های اقتصادی پایدار است. تنها 11% از بانک‌ها معتقدند که می‌توانند از پرداخت‌های فوری بین شرکت‌ها سود کسب کنند، در حالی که تنها 6% انتظار دارند که از پرداخت‌های فردی درآمدی کسب کنند.
این شکاف بین امکانات فنی و واقعیت تجاری نشان‌دهنده نیاز مبرم به بازنگری در محصولات و خدمات مالی است. سرعت در انتقال به تنهایی کافی نیست، آنچه مورد نیاز است ادغام این سرعت در راه‌حل‌هایی است که نیازهای واقعی مشتریان را برآورده کند.
فرصت واقعی برای مؤسسات مالی در تبدیل پرداخت‌های فوری از یک کانال انتقال سریع به راه‌حل‌های یکپارچه‌ای است که در جریان کار روزانه مشتریان تضمین شده باشد. شرکت‌های کوچک و متوسط، به عنوان مثال، تنها به دنبال انتقال سریع‌تر نیستند، بلکه به دنبال راه‌حل‌هایی برای بحران‌های مزمن مانند تأخیر در پرداخت و دشواری تسویه‌های دستی هستند.
نمونه‌های موفقی مانند استفاده از کدهای QR که داده‌های پرداخت و تسویه را در یک کد ادغام می‌کند، به سرعت جمع‌آوری و کاهش خطاها کمک می‌کند. در برزیل، پذیرش سیستم "پیکس" به طور قابل توجهی چرخه جمع‌آوری را تسریع کرده است.
این سیستم‌ها تحولی در زمینه‌های مختلف ایجاد کرده‌اند، از پرداخت حقوق تا مدیریت خزانه. در بخش‌هایی مانند کار آزاد و بهداشت و درمان، کارکنان خواستار پرداخت‌های فوری هستند. همچنین شرکت‌هایی در سرتاسر جهان شروع به ادغام این خدمات برای افزایش رضایت کارکنان و کاهش نرخ استعفا کرده‌اند.
در زمینه پرداخت‌های بین شرکت‌ها، هنوز فرصت‌های بزرگی وجود دارد که استفاده نشده‌اند، زیرا حدود 40% از این پرداخت‌ها هنوز از طریق چک‌ها انجام می‌شود. این زمینه را برای بانک‌ها فراهم می‌کند تا خدمات پرداخت فوری را با ابزارهای پیشرفته‌ای مانند تطبیق فاکتورها و تأییدات خودکار ارائه دهند.
پرداخت فوری دیگر یک فناوری آینده‌نگر نیست، بلکه بخشی از حال حاضر شده است. اما بهره‌برداری واقعی از آن نیازمند این است که مؤسسات مالی از نقش ارائه‌دهنده خدمات پایه به نقش شریک مالی که راه‌حل‌های یکپارچه ارائه می‌دهد، منتقل شوند.
فرصت‌ها برای بانک‌ها و مؤسسات مالی که می‌توانند خدمات مالی را در عصر پرداخت‌های فوری دوباره تصور کنند، در دسترس است. موفقیت برای کسی خواهد بود که انتقال سریع‌تری را ارائه نمی‌دهد، بلکه کسی است که این سرعت را در راه‌حل‌هایی ادغام می‌کند که به نیازهای واقعی مشتریان پاسخ می‌دهد و ارزشی افزوده ایجاد می‌کند که هزینه‌اش را توجیه کند.
راه‌آهن جدید پرداخت تکمیل شده است، و اکنون نوبت قطارهایی است که بر روی آن حرکت خواهند کرد، یعنی خدمات و محصولات نوآورانه‌ای که برنده‌ها و بازنده‌ها را در این صحنه مالی در حال تغییر مشخص خواهند کرد.