Telegraph: Beş Çin Gemisi, Savaş Sırasında İran'a Roket Yakıtı Üretimi İçin Malzeme Taşıyor

İngiliz Telegraph gazetesinin yayınladığı yükleme verilerinin analizi, Çin'in İran'a balistik roket yakıtı üretimi için büyük miktarlarda temel kimyasal maddeler taşıdığını gösteriyor; bu durum, savaş ve İran topraklarındaki sürekli askeri saldırılara rağmen gerçekleşiyor.
Temel kimyasal maddeler arasında, roketlerin katı yakıtını üretmek için ana madde olan sodyum perklorat yer alıyor ve taşınan miktarlar, uzmanların takip ettiği yüklemelere göre yüzlerce roket üretmek için yeterli.

Gemiler, Çin'in Zhuhai şehrindeki Gaolan Limanı'ndan hareket etti; burası, Çin'deki en büyük sıvı kimyasal depolama merkezlerinden biridir ve tüm gemiler, Amerikan, Avrupa ve Britanya yaptırımlarına tabi olan İran yük gemisi filosuna aittir.

Beş gemi şunlardır: Hamuna, Barzin, Shabdis, Rain ve Zardis; bunların çoğu, Mart ayının sonlarından Nisan ayının başlarına kadar İran limanlarına ulaştı.

Uzmanlar, son yüklemelerin 2025'teki önceki yüklemelerden daha büyük olduğunu tahmin ediyor; bu, İran'ın yaklaşık 785 ek roket üretmesini sağlıyor ve eğer tempo aynı şekilde devam ederse, bir ay boyunca günde 10 ila 30 roket fırlatma imkanı sunuyor.

Eski ABD Hazine Bakanlığı yetkilisi Meyad Maleki, bu yüklemelerin, İran'ın roket yakıtındaki keskin açığı gidermeye ve üretim kapasitesini korumaya çalıştığını gösteren açık bir işaret olduğunu belirtti. James Martin Silahlanmayı Azaltma Merkezi'nden Profesör Jeffrey Lewis, bu yüklemelerin, İran'ın hava saldırılarına rağmen roket üretme yeteneğini sürdürdüğünü yansıttığını söyledi.

Carnegie Uluslararası Barış Vakfı'ndan İshak Kardon, Çin'in bu yüklemeleri kolaylaştırmaya devam etmesini "düzenli bir akış" olarak tanımladı ve Pekin'in bu maddelerin ticari ürünler olduğunu, hazır silahlar olmadığını belirterek, yasal olarak inkâr etme imkanı bulduğunu ve İran rejimine dolaylı destek sağladığını vurguladı.

Analiz, takip sistemlerinin durdurulması ve gemilerin isimlerinin ve rotalarının değiştirilmesi nedeniyle takip karmaşıklıklarının, bu ham maddelerin İran'a ulaşımını son derece zor hale getirdiğini ortaya koyuyor; gelecekte deniz veya kara yollarının Pakistan üzerinden olabileceğini de belirtiyor.