"نفت در برابر نفوذ": روسیه بر تأمین انرژی سوریه پس از اسد تسلط دارد در میان چالشهای سیاسی
استفاده روسیه از "گردن瓶" انرژی
مسکو از زیرساختهایی که در اختیار دارد، به ویژه در بنادر سوریه، برای تأمین جریانهای نفتی در شرایط "هرج و مرج"ی که رئیسجمهور ترامپ در ایران توصیف کرده است و محاصره دریایی که بر تهران تحمیل شده، بهرهبرداری میکند. تحلیلگران بر این باورند که روسیه از "سلاح انرژی" به عنوان ابزاری برای تضمین حفظ نفوذ خود در سوریه جدید استفاده میکند، با وجود:
- نزدیکی به غرب: تلاش دولت جدید سوریه برای باز کردن کانالهای دیپلماتیک و اقتصادی با اروپا و ایالات متحده.
- عدم اعتماد عمومی: ادامه وضعیت رد عمومی و سیاسی نقش روسیه به دلیل تاریخ طولانی نظامیاش در حمایت از رژیم قبلی.
اقتصاد سوریه.. بین چکش نیاز و سندان نفوذ
دولت جدید در دمشق خود را مجبور به تعامل با "پیشنهاد روسیه" میبیند تا از فروپاشی بخش برق و حمل و نقل جلوگیری کند، به ویژه با توجه به مشکلات در تأمین منابع جایگزین از کشورهای همسایه یا از میادین نفتی در شرق کشور که هنوز با مشکلات لجستیکی و امنیتی مواجه هستند. ناظران این رابطه را به عنوان معاملات "اجباری" توصیف میکنند که به مسکو ورقه فشاری قوی در هرگونه مذاکرات آینده درباره پایگاههای نظامی روسی در سواحل سوریه میدهد.
تداعیات محاصره بر ایران
محاصره دریایی "بسیار قوی" که واشنگتن در سال 2026 بر ایران تحمیل کرده است، به قطع "خط اعتبار نفتی" که تهران را برای سالها به دمشق متصل میکرد، کمک کرده است. با ورود واشنگتن به فرآیند "خشم اقتصادی"، مسکو تنها بازیگری است که قادر به ریسک انتقال محمولههای نفتی از طریق کریدورهای دریایی تحت نظارت بینالمللی است، با بهرهبرداری از حضور نظامی مستقیم خود در مدیترانه.
