تمدید "نیو استارت": نشانهای از امید در شرایط تنشهای بینالمللی رو به افزایش
September 29, 20252157 بازدیدهازمان مطالعه: 3 دقیقه
اندازه قلم
16
در یک اقدام غیرمنتظره، رئیسجمهور روسیه ولادیمیر پوتین آمادگی کشورش را برای تمدید معاهده "نیو استارت" برای محدود کردن تسلیحات هستهای استراتژیک به مدت یک سال اضافی پس از پایان آن در فوریه 2026 اعلام کرد. این تحول در زمانی رخ میدهد که روابط بینالمللی تنشهای بیسابقهای را تجربه میکند، که آن را به نشانهای مثبت در دریایی از اختلافات تبدیل میکند.
کرملین نگرانی خود را از پایان کار معاهده بدون جایگزین ابراز کرده و هشدار داده است که در صورت عدم وجود اسناد سازماندهنده امنیت استراتژیک، جهان وارد مرحلهای "پرخطر" خواهد شد. پوتین تمدید را راهی برای "جلوگیری از مسابقه تسلیحاتی جدید و حفظ سطح قابل قبولی از قابلیت پیشبینی" در این زمانهای ناآرام میداند.
اما این اقدام روسی بدون شروط نیست، زیرا پوتین موافقت ایالات متحده را به پایبندی به همان محدودیتها شرط کرده است. این موضوع توپ را در زمین آمریکاییها قرار میدهد در زمانی که روابط دوجانبه به دلیل جنگ در اوکراین و حمایت غرب از کییف به شدت متشنج است.
کارشناسان تفسیرهای مختلفی برای این تغییر روسی ارائه میدهند. ممکن است این پاسخ به تغییر سیاست رئیسجمهور آمریکایی ترامپ در قبال اوکراین باشد، که از امکان پیروزی کییف خبر داده و به ارسال تسلیحات پیشرفته ادامه داده است. همچنین ممکن است نشاندهنده تمایل روسیه برای کسب زمان به منظور ارزیابی چالشهای فنی جدید مانند تسلیحات فوقصوتی و هوش مصنوعی باشد.
عامل اقتصادی را نمیتوان نادیده گرفت، زیرا روسیه با فشارهای مالی مواجه است که ممکن است بر توانایی آن برای ادامه بهروزرسانی زرادخانه هستهایاش در شرایط تحریمهای غربی تأثیر بگذارد. همچنین تحولات برنامه دفاع موشکی آمریکایی، بهویژه پروژه "گنبد طلایی"، نگرانیهای روسی را از تضعیف قابلیتهای بازدارندگی هستهای برمیانگیزد.
چالش بزرگتر در احیای سازوکارهای نظارت و راستیآزمایی خواهد بود که روسیه در سال 2023 آنها را متوقف کرده است. بدون این سازوکارها، تمدید بخش زیادی از ارزش عملی خود را از دست میدهد. این امر نیازمند از سرگیری گفتوگوی فنی دور از اختلافات سیاسی است.
رقابت با چین عاملی تأثیرگذار در این معادله باقی میماند، زیرا پکن به دنبال تبدیل شدن به یک قدرت هستهای بزرگ سوم است، که بعد جدیدی به استراتژیهای محدود کردن تسلیحات اضافه میکند.
با وجود تمام این چالشها، تمدید معاهده گامی در جهت درست است. تاریخ نشان داده است که مذاکرات محدود کردن تسلیحات حتی در بدترین دوران جنگ سرد ادامه داشته است. امروز، و در شرایط تنشهای پیچیدهتر، به نظر میرسد حفظ این کانالها باز بیشتر از هر زمان دیگری ضروری است.
موفقیت در این تلاشها نه تنها ثبات استراتژیک را حفظ خواهد کرد، بلکه ممکن است پنجرهای برای همکاری در زمینههای دیگر باز کند. در جهانی که بحرانها در هم تنیدهاند، معاهدات بینالمللی شریان حیاتی هستند که از سرخوردگی به سمت ناشناختهای که عواقب ناخوشایندی دارد، جلوگیری میکنند.
کرملین نگرانی خود را از پایان کار معاهده بدون جایگزین ابراز کرده و هشدار داده است که در صورت عدم وجود اسناد سازماندهنده امنیت استراتژیک، جهان وارد مرحلهای "پرخطر" خواهد شد. پوتین تمدید را راهی برای "جلوگیری از مسابقه تسلیحاتی جدید و حفظ سطح قابل قبولی از قابلیت پیشبینی" در این زمانهای ناآرام میداند.
اما این اقدام روسی بدون شروط نیست، زیرا پوتین موافقت ایالات متحده را به پایبندی به همان محدودیتها شرط کرده است. این موضوع توپ را در زمین آمریکاییها قرار میدهد در زمانی که روابط دوجانبه به دلیل جنگ در اوکراین و حمایت غرب از کییف به شدت متشنج است.
کارشناسان تفسیرهای مختلفی برای این تغییر روسی ارائه میدهند. ممکن است این پاسخ به تغییر سیاست رئیسجمهور آمریکایی ترامپ در قبال اوکراین باشد، که از امکان پیروزی کییف خبر داده و به ارسال تسلیحات پیشرفته ادامه داده است. همچنین ممکن است نشاندهنده تمایل روسیه برای کسب زمان به منظور ارزیابی چالشهای فنی جدید مانند تسلیحات فوقصوتی و هوش مصنوعی باشد.
عامل اقتصادی را نمیتوان نادیده گرفت، زیرا روسیه با فشارهای مالی مواجه است که ممکن است بر توانایی آن برای ادامه بهروزرسانی زرادخانه هستهایاش در شرایط تحریمهای غربی تأثیر بگذارد. همچنین تحولات برنامه دفاع موشکی آمریکایی، بهویژه پروژه "گنبد طلایی"، نگرانیهای روسی را از تضعیف قابلیتهای بازدارندگی هستهای برمیانگیزد.
چالش بزرگتر در احیای سازوکارهای نظارت و راستیآزمایی خواهد بود که روسیه در سال 2023 آنها را متوقف کرده است. بدون این سازوکارها، تمدید بخش زیادی از ارزش عملی خود را از دست میدهد. این امر نیازمند از سرگیری گفتوگوی فنی دور از اختلافات سیاسی است.
رقابت با چین عاملی تأثیرگذار در این معادله باقی میماند، زیرا پکن به دنبال تبدیل شدن به یک قدرت هستهای بزرگ سوم است، که بعد جدیدی به استراتژیهای محدود کردن تسلیحات اضافه میکند.
با وجود تمام این چالشها، تمدید معاهده گامی در جهت درست است. تاریخ نشان داده است که مذاکرات محدود کردن تسلیحات حتی در بدترین دوران جنگ سرد ادامه داشته است. امروز، و در شرایط تنشهای پیچیدهتر، به نظر میرسد حفظ این کانالها باز بیشتر از هر زمان دیگری ضروری است.
موفقیت در این تلاشها نه تنها ثبات استراتژیک را حفظ خواهد کرد، بلکه ممکن است پنجرهای برای همکاری در زمینههای دیگر باز کند. در جهانی که بحرانها در هم تنیدهاند، معاهدات بینالمللی شریان حیاتی هستند که از سرخوردگی به سمت ناشناختهای که عواقب ناخوشایندی دارد، جلوگیری میکنند.
