گزارش پزشکی که در گاردین منتشر شده نشان میدهد که گرسنگی یک احساس واحد نیست، بلکه یک سیستم پیچیده در داخل مغز است. تفاوت بین "گرسنگی" و "اشتها" ممکن است تعیین کند چرا حتی پس از سیری میخوریم.
مراکز مغز که کنترل گرسنگی را بر عهده دارند کدامند؟
پروفسور گایلز یو توضیح میدهد که سه منطقه مغزی کنترل خوردن را بر عهده دارند:
منطقهای که انرژی و قند خون را زیر نظر دارد
منطقهای که پر بودن معده را رصد میکند
و یک سیستم سوم که به پاداش و تمایل مرتبط است
این سیستم آخر شما را به خوردن حتی بدون گرسنگی واقعی سوق میدهد.
چرا حتی پس از سیری به خوردن جذب میشویم؟
دانشمندان این حالت را "گرسنگی لذتبخش" مینامند.
حواس مانند بو، شکل و حتی صدای "ترد شدن غذا" میتوانند مغز را به خوردن تحریک کنند.
نتیجه: خوردن غذا به دلیل لذت و نه نیاز.
چگونه استرس اشتها را قویتر میکند؟
استرس روانی توانایی مغز در تنظیم رفتار غذایی را تضعیف میکند.
در زمان استرس، بدن غذاهای غنی از قند و چربی را درخواست میکند زیرا انرژی سریع و موقتی به او میدهد.
در اینجا استرس به یکی از قویترین محرکهای خوردن غیرارادی تبدیل میشود.
آیا غذاها به گونهای طراحی شدهاند که اشتها را افزایش دهند؟
متخصصان اعصاب تغذیهای اشاره میکنند که برخی شرکتها غذاهای "فوقالعاده خوشمزه" توسعه میدهند.
این غذاها بر هورمونهای سیری مانند لپتین تأثیر میگذارند و باعث میشوند که توقف خوردن با گذشت زمان دشوارتر شود.
چگونه میتوان اشتها را کنترل کرد؟
گزارش به استراتژی "آگاهی غذایی" توصیه میکند، یعنی قبل از خوردن چند ثانیه توقف کنید.
سؤال ساده این است: آیا واقعاً گرسنهام یا فقط میخواهم بخورم؟