چراغی که با زمان به چالش می‌پردازد.. شعله‌ای درخشان از بیش از یک قرن پیش که به یک جاذبه گردشگری در کالیفرنیا تبدیل شده است

در پدیده‌ای جالب که تاریخ و فناوری را به هم پیوند می‌زند، یک چراغ برق کوچک به مدت بیش از 120 سال است که ایستگاه آتش‌نشانی در شهر لیورمور در ایالت کالیفرنیا آمریکا را روشن نگه داشته است و آماده است تا امسال 125 سالگی خود را جشن بگیرد.

این چراغ مورد تأیید کتاب رکوردهای گینس قرار گرفته و به یک مقصد گردشگری غیرمعمول در شمال کالیفرنیا تبدیل شده است، با وجود سادگی‌اش و اینکه در حال حاضر تنها از قدرت الکتریکی 4 وات استفاده می‌کند.

در طول مسیر طولانی‌اش، این چراغ تنها در موارد محدودی خاموش شده است که بیشتر آنها در حین جابجایی مقر ایستگاه آتش‌نشانی بوده است، در حالی که تنها یک بار در سال 2013 به دلیل تمام شدن باتری ژنراتور برق خاموش شد.

این چراغ توجه بازدیدکنندگان از نقاط مختلف جهان را جلب می‌کند و در تعدادی از کتاب‌های کودکان نیز به آن اشاره شده است، در حالی که به بخشی از زندگی روزمره کارکنان آتش‌نشانی در شهر تبدیل شده است.

راز استمرار آن به طراحی منحصر به فردش برمی‌گردد؛ زیرا در سال 1897 توسط مخترع فرانسوی آدولف شاییه به سفارش شرکت "شیلبی الکتریک" در ایالت اوهایو آمریکا ساخته شده است، با استفاده از رشته سلولز پردازش شده که به کربن تبدیل شده است، که به آن قابلیت استثنایی برای تحمل و کارکرد طولانی بدون آسیب می‌دهد.

چراغ‌های این شرکت تحت آزمایش‌های تحمل در مقایسه با محصولات رقبای خود قرار می‌گرفتند و موفق به برتری بر آنها شدند، به طوری که طراحی شاییه در آن زمان به عنوان یکی از کارآمدترین و طولانی‌ترین چراغ‌ها در بازار شناخته می‌شد.

با اینکه تولید چراغ‌های "شیلبی" در سال 1912 پس از خریداری شدن توسط شرکت "جنرال الکتریک" متوقف شد، این چراغ از زمان ورودش به لیورمور در سال 1901 به کار خود ادامه داد، زمانی که دنیس برنال آن را به ایستگاه آتش‌نشانی محلی اهدا کرد.

این چراغ در سال 1906 همراه با انتقال ایستگاه به ساختمان جدیدش جابجا شد، و بلافاصله پس از جابجایی تجهیزات دوباره روشن شد. در سال 1971، تحقیقی که توسط روزنامه "لیورمور هرالد نیوز" انجام شد، بر روی داستان آن نورافکنی کرد که به شهرت جهانی آن کمک کرد، قبل از اینکه کتاب رکوردهای گینس بعداً رکورد آن را تأیید کند.