Birçok çocuk, günlük basit durumları abartma eğilimindedir ve hemen en kötü ihtimallere atlar. "Eğer sınavda başarısız olursam her şey biter" veya "Eğer hata yaparsam herkes benimle alay edecek" gibi ifadeler, çocukların zihninde korkutucu gerçekler haline gelir, hatta yetişkinlere abartılı görünse bile.
Felaket düşüncesi nedir?
"Psychology Today" sitesine göre, bu tarz düşünme biçimine felaket düşüncesi veya olumsuz düşünce denir ve hassas, yaratıcı ve idealist çocuklarda yaygındır. Bu çocuklar güçlü duygular hissederler ve rahatsızlığa katlanma kapasiteleri daha azdır, bu da günlük streslerin onlara daha büyük görünmesine neden olur.
Çocuğun beyni.. Aşırı hassas bir alarm
Psikologlar, çocuğun beyninin aşırı hassas bir yangın alarmı gibi çalışabileceğini, en küçük sorunlarda bile kaygı yarattığını açıklıyor. Güçlü hayal gücü, yüksek idealizm ve aşırı duygusal hassasiyet, basit durumların, örneğin ödevin unutulması veya bir okul sunumundaki hata gibi, hızla başarısızlık veya reddedilme korkusuna dönüşmesine neden olur.
Neden geleneksel teselli işe yaramaz?
Genellikle ebeveynler, "Endişelenme, bu basit" veya "Aşırı düşünüyorsun" gibi ifadelere başvururlar. Ancak araştırmalar, bu yaklaşımın ters etki yaratabileceğini, çünkü çocuğun hislerini azaltmak yerine anlamasına ve başa çıkmasına yardımcı olmaktan çok uzak olduğunu göstermektedir.
Gerçekten yardımcı olacak şekilde nasıl yanıt verilir?
Uzmanlar, iptal yerine kapsayıcılığı temel alan bir yaklaşım benimsemeyi önermektedir ve bu yaklaşım şunları içerir:
Bir an durmak ve çözümde acele etmemek
Çocuğun duygularını kabul etmek ve inkar etmemek
Olumsuz düşünme tarzını sakin bir şekilde adlandırmak
En kötü senaryonun dışında alternatifleri keşfetmek
Kaygıyı azaltan basit araçlar
Etkin araçlardan biri, çocuğun durumu 1'den 10'a kadar değerlendirmesi istenen **"zihinsel cetvel"**dir. Bu yöntem, çocuğun doğal rahatsızlık ile gerçek tehlike arasında ayrım yapmasına yardımcı olur ve kaygı hissetmenin mutlaka kötü bir şey olacağı anlamına gelmediğini öğretir.
Destekle ilgili gerçek amaç
Amaç, çocuğun korkularını tamamen ortadan kaldırmak değil, onun üzülme, utanç veya hayal kırıklığı hissedebileceğini anlamasına yardımcı olmaktır, ancak yine de iyi kalabilir. Uzmanların belirttiğine göre, ebeveynlerin sakin ve destekleyici varlığı, uzun vadede herhangi bir mantık veya tartışmadan daha güçlüdür ve çocuğun duygusal dayanıklılığını adım adım inşa etmeye katkıda bulunur.