Çin, dünya genelinde çay üretiminin yaklaşık %53'ünü üretmektedir, bu da onu Hindistan, Sri Lanka ve Vietnam gibi ülkeleri içeren belirgin bir Asya hakimiyeti altında bu pazardaki en büyük oyuncu yapmaktadır.
Bu hakimiyet, geniş tarım arazilerine, çay çeşitliliğine, tedarik zincirlerinin desteğine, yüksek yerel talebe ve ihracatın genişlemesine dayanmaktadır.
Her ne kadar çay, enerji veya tahıllar gibi geleneksel anlamda stratejik bir mal olarak kabul edilmese de, geniş bir tüketim ürünüdür ve birçok ülkenin kültürleri ve ekonomileriyle bağlantılıdır; bu da onun ekonomik bir etki aracı haline gelip gelemeyeceği konusunda sorular ortaya çıkarmaktadır.
Ancak, üreticilerin çeşitliliği ve alternatiflerin çokluğu, onu petrol veya gaz gibi daha yoğun pazarlarla karşılaştırıldığında geniş çapta siyasi bir baskı aracı olarak kullanma fırsatlarını sınırlamaktadır.