مقیاس مردانگی سمی مردان را به پنج دسته تقسیم می‌کند

مفهوم «مردانگی سمی» در دهه 1980 برای توصیف این ایده به وجود آمد که برخی ویژگی‌های کلیشه‌ای «مردانه» می‌تواند تأثیر منفی بر جامعه داشته باشد، مانند سلطه و پرخاشگری. این ویژگی‌ها امروز در رفتارهای مختلفی مانند خشونت جنسی و عدم مشارکت در کارهای خانه دیده می‌شود.

توسعه مقیاس علمی

برای تلاش در اندازه‌گیری این پدیده به‌طور عینی، استیون سندرز از دانشگاه ایالت اورگن و همکارانش مقیاس مردانگی سمی را ایجاد کردند که از 28 سؤال برای ارزیابی میزان سمی بودن مردان تشکیل شده است. این مقیاس بر روی دانشجویان مرد سفیدپوست در ایالات متحده به کار گرفته شد، طبق گزارش مجله Nature.
تقسیم مردان به پنج گروه
مطالعه نشان داد که شرکت‌کنندگان به پنج گروه تقسیم شدند:
35.4%: غیر سمی
3.2%: سمی پرخاشگر
دو گروه معتدل: یکی نسبت به اقلیت‌های جنسی و جنسیتی نسبتاً تحمل‌پذیر و دیگری بیشتر تعصب‌آمیز اما کمتر پرخاشگر
مطالعه نشان داد که افراد مسن‌تر، مجرد، بیکار، مذهبی و اقلیت‌های نژادی یا سیاسی محافظه‌کار، بیشتر در معرض پیوستن به گروه پرخاشگر سمی بودند.

مردانگی مثبت در مقابل سمی

دیبورا هیل کون از دانشگاه اوکلند در نیوزیلند اشاره کرد که احساس مردانگی نشان‌دهنده رفتار پرخاشگرانه نیست، بلکه مردانگی مثبت می‌تواند در رفتارهای مسئولانه و همکاری نشان داده شود.

مزایای مقیاس و چالش‌های فرهنگی

مایکل فلود از دانشگاه کوئینزلند فناوری گفت که تعیین سطح مردانگی سمی به طراحی مداخلات برای رسیدگی به رفتارهای مضر در گروه‌های خاصی از مردان کمک می‌کند.
با این حال، پژوهشگران از تأثیر تفاوت‌های فرهنگی بر نتایج هشدار دادند و اشاره کردند که برخی ویژگی‌ها مانند رقابت و سلطه می‌تواند در حد اعتدال مفید باشد و تنها در صورت افراط مضر می‌شود.