مذاکرات هسته‌ای مسقط ایران را در برابر گزینه‌های پیچیده‌ای میان دیپلماسی و تشدید نظامی قرار می‌دهد

گزارشی که توسط وب‌سایت "المونیتور" منتشر شده، چالش‌هایی را که ایران پس از دور آخر مذاکرات هسته‌ای که در عمان برگزار شد، با آن مواجه است، فاش می‌کند، در حالی که مسقط در تلاش است تا دیدگاه‌های تهران و واشنگتن را نزدیک کند.
وزیر امور خارجه ایران عباس عراقچی این مذاکرات را "آغاز خوبی" توصیف کرد و اشاره کرد که دیدارها شامل بحث‌های غیرمستقیم و فشرده بین دو طرف بود که در آن نگرانی‌ها و دیدگاه‌ها بدون رسیدن به توافقات جزئی تبادل شد.

خواسته‌های گسترده آمریکایی و رویکرد دوگانه

بر اساس این گزارش، ایالات متحده به دنبال توافقی است که فراتر از پرونده هسته‌ای باشد و شامل برنامه موشکی ایران و حمایت تهران از گروه‌های مسلح در منطقه شود، علاوه بر مسائل داخلی مربوط به حقوق بشر.
مذاکرات با وساطت عمانی بین عراقچی و نماینده آمریکایی استیون ویتکوف و با حضور هیئت‌های دیپلماتیک رده‌بالا برگزار شد، در حالی که واشنگتن حضور نظامی خود را در منطقه در چارچوب استراتژی‌ای که شامل بازدارندگی و دیپلماسی است، تقویت کرده است.

فشارهای متقابل در طول مذاکرات

گزارش اشاره می‌کند که ایران تلاش کرده است تا به سمت کاهش حضور نظامی آمریکا در منطقه پیش برود، در حالی که واشنگتن بر ادامه سیاست فشار همزمان با مذاکره تأکید دارد.
همچنین رسانه‌های ایرانی مشارکت فرماندهی مرکزی آمریکا در مذاکرات را پیام فشار روانی تلقی کردند، در حالی که تحلیلگران تندرو بر این باورند که تهران در تلاش است تا هزینه هرگونه رویارویی احتمالی را در حین مذاکره افزایش دهد بدون اینکه به نظر برسد در حال عقب‌نشینی است.

تنش‌های منطقه‌ای پیچیدگی صحنه را افزایش می‌دهد

مذاکرات به‌طور مستقیم تحت تأثیر تنش‌های منطقه‌ای قرار دارد، به‌ویژه در شرایطی که اسرائیل هشدارهایی از نزدیک شدن منطقه به نقطه‌ای خطرناک که ممکن است ثبات نظام ایران را تهدید کند، می‌دهد.
همچنین نگرانی‌ها در داخل ایران از اینکه فشارهای خارجی ممکن است به ناآرامی‌های داخلی منجر شود، به‌ویژه پس از موج اخیر اعتراضات، افزایش یافته است، که این موضوع باعث می‌شود پرونده مذاکره به ثبات نظام سیاسی در کشور نیز مرتبط باشد.

زرادخانه نظامی اوراق فشار ایران را تقویت می‌کند

گزارش اشاره می‌کند که ایران در صورت شکست مذاکرات گزینه‌های نظامی گسترده‌ای دارد، از جمله زرادخانه موشکی که حدود دو هزار موشک بالستیک را شامل می‌شود و قادر به هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکایی در خاورمیانه است.
تهران همچنین به روش‌های جنگی شامل پهپادها و قایق‌های تندرو در خلیج فارس تکیه می‌کند، علاوه بر روابطش با متحدان مسلح در عراق، لبنان و یمن، با وجود عواقبی که ممکن است بر گسترش هرگونه درگیری احتمالی داشته باشد.

استراتژی تعادل میان مذاکره و تشدید

گزارش می‌گوید که رهبری ایران به استراتژی‌ای متکی است که بر تعادل میان تشدید حساب‌شده و گشایش دیپلماتیک تأکید دارد، با هدف جلوگیری از رویارویی نظامی جامع و حفظ نفوذ منطقه‌ای خود.
تهران همچنین به تردید واشنگتن در ورود به جنگی جدید و پرهزینه و طولانی‌مدت، با توجه به تجربیات قبلی در عراق و افغانستان، امید دارد.

آینده نامشخص مسیر مذاکره

با وجود ادامه کانال‌های دیپلماتیک، گزارش تأکید می‌کند که عدم وجود هرگونه پیشرفت واقعی تا کنون عمق اختلافات بین دو طرف را نشان می‌دهد، در حالی که فشارهای نظامی با ادامه مذاکرات همزمان است.
آینده مذاکرات به تصمیمات سیاسی در هر یک از تهران و واشنگتن بستگی دارد، در میان معادله‌ای پیچیده که فرصت‌های رسیدن به توافق جامع را در مرحله کنونی محدود می‌کند.