مطالعه علمی یک شگفتی را فاش میکند.. وجود دوستان میتواند ترس را تا 90% کاهش دهد
March 10, 202661 بازدیدهازمان مطالعه: 2 دقیقه
اندازه فونت:
16
حمایت اجتماعی سلامت مغز را تقویت کرده و استرس و افسردگی را کاهش میدهد
یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه دولتی اورال جنوبی روسیه به این نتیجه رسیده است که حمایت اجتماعی نقش مهمی در کاهش استرس و ترس ایفا میکند، زیرا نتایج یک مطالعه نشان داده است که وجود دوستان میتواند سطوح ترس را تا 90% کاهش دهد.
یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه دولتی اورال جنوبی روسیه به این نتیجه رسیده است که حمایت اجتماعی نقش مهمی در کاهش استرس و ترس ایفا میکند، زیرا نتایج یک مطالعه نشان داده است که وجود دوستان میتواند سطوح ترس را تا 90% کاهش دهد.
این مطالعه به رهبری پژوهشگران الکسی ساراپولتسف و ماریا کملکوا به همراه دانشمندان از شهرهای روسی و چینی انجام شده است.
این مطالعه بر اساس یک سری آزمایشها که از سال 2008 بر روی موشها آغاز شده، استوار است، جایی که پژوهشگران اشکال مختلف تعامل اجتماعی را آزمایش کردند، شامل موشهایی که برای یکدیگر ناآشنا بودند و دیگرانی که به مدت طولانی با هم زندگی میکردند، همچنین گروههایی که شامل خویشاوندان و مادران و فرزندان بودند. نتایج نشان داد که وجود یک شریک اجتماعی سطوح ترس را در حدود 78% از موارد کاهش داده و همچنین هورمون استرس کورتیکواستروئید به میزان 30 تا 45% کاهش یافته است.
این مطالعه بر اساس یک سری آزمایشها که از سال 2008 بر روی موشها آغاز شده، استوار است، جایی که پژوهشگران اشکال مختلف تعامل اجتماعی را آزمایش کردند، شامل موشهایی که برای یکدیگر ناآشنا بودند و دیگرانی که به مدت طولانی با هم زندگی میکردند، همچنین گروههایی که شامل خویشاوندان و مادران و فرزندان بودند. نتایج نشان داد که وجود یک شریک اجتماعی سطوح ترس را در حدود 78% از موارد کاهش داده و همچنین هورمون استرس کورتیکواستروئید به میزان 30 تا 45% کاهش یافته است.
تفسیر بیولوژیکی تأثیر دوستان
دانشمندان توضیح دادند که این تأثیر به دو مکانیزم اصلی مربوط میشود: اولی به هورمونهای مرتبط با محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال که مسئول پاسخ به استرس هستند، و دومی به نقش انتقالدهندههای عصبی مانند اکسیتوسین، سروتونین و مواد افیونی طبیعی که به تقویت آرامش و کاهش اضطراب کمک میکنند.
همچنین پژوهشگران متوجه شدند که حمایت اجتماعی تولید پروتئین BDNF را که برای سلامت سلولهای عصبی ضروری است، تقویت کرده و به بازسازی انعطافپذیری عصبی آسیبدیده به دلیل استرس مزمن کمک میکند، همچنین به تنظیم ژنهای مرتبط با عملکردهای اساسی مغز کمک میکند.
امکان استفاده از نتایج در درمان روانی
پژوهشگران بر این باورند که این نتایج میتواند در آینده در درمان اختلالات پس از سانحه در انسانها مفید باشد، به ویژه در برنامههای بازتوانی روانی که به بهبودی بلندمدت وابسته هستند، و تأکید کردند که ادغام حمایت اجتماعی در برنامههای درمانی میتواند به بیماران کمک کند تا با استرس و افسردگی به طور مؤثرتری مقابله کنند.
