۱۱ هزار پرواز خارج از سرویس… تنگناهای هوایی در خلیج فارس هزاران مقیم را به فرار زمینی واداشته است

بخش هوانوردی در خلیج فارس با اختلالی بی‌سابقه روبرو است، پس از لغو بیش از ۱۱ هزار پرواز از شنبه، که بر بیش از یک میلیون مسافر در سراسر جهان تأثیر گذاشته است، طبق داده‌های شرکت Cirium که در پیگیری حرکت پروازها تخصص دارد.

این بحران پس از بسته شدن فرودگاه‌های دبی و ابوظبی به مدت چند روز به وقوع پیوست، قبل از از سرگیری محدود برخی پروازها برای بازگرداندن مسافران، در حالی که فرودگاه‌های دیگر در منطقه با ظرفیت پایین به کار خود ادامه دادند در میان ادامه تنش‌های امنیتی.

مقیمانی که به سمت جاده‌ها می‌روند

با کمبود صندلی‌های هوایی، هزاران مقیم در امارات به سفر زمینی به سمت عمان و عربستان سعودی برای یافتن پروازهای خروجی روی آورده‌اند، پس از آنکه فرودگاه مسقط به یک مسیر تقریباً تنها برای سفرهای بین‌المللی تبدیل شد.
شرکت‌های هواپیمایی خصوصی گزارش داده‌اند که تقاضا برای پروازهای چارتر از ابتدای تشدید بحران تقریباً ۴۰ درصد افزایش یافته است، در حالی که قیمت‌ها به سطوح بی‌سابقه‌ای افزایش یافته‌اند، با دشواری در تأمین مکان‌های فرود و پرواز در فرودگاه‌های جایگزین.

سهام هواپیمایی دچار زیان می‌شود

این بحران به سرعت بر بازارهای مالی تأثیر گذاشت، زیرا سهام بزرگ‌ترین شرکت‌های هواپیمایی اروپایی کاهش یافت. سهام Lufthansa حدود ۵ درصد کاهش یافت، در حالی که سهام Air France-KLM تقریباً ۹ درصد از دست رفت و سهام IAG که مالک خطوط هوایی بریتانیا است، بیش از ۵ درصد کاهش یافت.
این کاهش نشان‌دهنده نگرانی‌های سرمایه‌گذاران از گسترش دامنه بسته شدن آسمان‌ها و تأثیر آن بر حرکت جهانی است، به‌ویژه که مراکز خلیج فارس به عنوان یک نقطه عبور اصلی بین آسیا و اروپا محسوب می‌شوند.

قیمت‌های بی‌سابقه و شلوغی در “اسلات‌ها”

افزایش تقاضا قیمت پروازهای خصوصی را به سطوح بی‌سابقه‌ای رسانده است، به‌طوری‌که قیمت یک صندلی در برخی پروازهای خصوصی به ده‌ها هزار دلار تجاوز کرده است، در حالی که هواپیماهای چارتر کامل به چندین برابر قیمت‌های معمول خود فروخته شده‌اند.
با این حال، حتی صاحبان هواپیماهای خصوصی نیز با مشکلاتی در خروج مواجه شدند، به دلیل محدودیت‌های عملیاتی و هشدارهای ناوبری که پرواز بر روی بخش‌های وسیعی از منطقه را محدود کرده است.

تقسیم بین خروج و ماندن

در حالی که برخی از مقیم‌ها فوراً تصمیم به خروج گرفتند، دیگران ترجیح دادند بمانند و معتقد بودند که اوضاع نیاز به ترک ندارد. اما شرکت‌های بین‌المللی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری شروع به بررسی برنامه‌های تخلیه برای کارکنان خود کرده‌اند، که نشان‌دهنده این است که بحران به حساب‌های ریسک‌های بلندمدت وارد شده است.